![]()
Posokowce bawarskie wywodzą się z okolic Hanoweru, a pierwsze wzmianki o nich pochodzą z dworu łowieckiego książąt hanowerskich w Springe pod Hanowerem. Jednym z przodków tej rasy był prawdopodobnie laufhund, używany od wieków do tropienia grubego zwierza. Pies hodowany na nizinach okazał się zbyt ciężki w terenie górzystym. Skrzyżowano więc posokowca z lżejszym gończym górskim i ogarem tyrolskim. Tej nowo powstałej rasie dano nazwę bawarski posokowiec górski (w wolnym tłumaczeniu z języka niemieckiego: Bayerischer Gebirgsschweisshund - BGS - Bayerischer - bawarski, Gebirg - górski, Schweiss - pot/posoka, Hund - pies). Cięższej "wersji" posokowca nadano nazwę posokowiec hanowerski. Posokowce, jako psy myśliwskie, wyspecjalizowane są w poszukiwaniu postrzelonej zwierzyny płowej lub czarnej. Podczas polowań trzymają się śladu wytrwale, całymi kilometrami, nawet przy nie sprzyjających warunkach atmosferycznych. Posoka w języku łowieckim oznacza krew dzika, stąd polska nazwa "posokowiec".
Posokowiec
bawarski jest psem harmonijnie zbudowanym, lekkim, bardzo ruchliwym i
muskularnym. Jest to pies średniej wielkości (do 50 cm), jego długość
przeważa nieco nad wysokością. Głowa noszona poziomo lub nieco uniesiona.
Ogon noszony poziomo lub zwieszony ukośnie w dół.
Pies bardzo spokojny* i zrównoważony, przywiązany do swego właściciela, powściągliwy w stosunku do obcych.
Wzorzec
FCI nr 217
Posokowiec Bawarski

Kraj pochodzenia rasy
Niemcy
Klasyfikacja FCI
Grupa VI - psy gończe, posokowce i inne, sekcja 2 - posokowce.
Wielkość
psy 47 - 52 cm, suczki 44 - 48
cm.
Waga
24 - 34 kg
Wrażenie ogólne
Pies muskularny, lekki, bardzo ruchliwy, średniej
wielkości, jednak nie za niski. Tułów lekko wydłużony, z tyłu zaledwie trochę
wyższy, na niezbyt wysokich kończynach. Usposobienie żywe.
Głowa:
Normalana, nie za ciężka, część mózgowia nieco szersza, płasko
wysklepiona, u nasady nosa odgraniczona. Kufa półdługa i
niezbyt szpiczasta. Nos dobrze rozwinięty, czarny lub w kolorze
ciemnomięsistym. Łuki nadoczne dobrze rozwinięte. Fafle opadające, lecz nie
bardzo obwisłe, kąciki warg wyraźnie zaznaczone.
Uszy
Długości nieco większej niż średnia, ciężkie, wysoko i szeroko osadzone,
nie skręcone ku głowie, wiszące, u dołu zaokrąglone.
Oczy
Ciemnobrazowe lub nieco jaśniejsze, klarowne, skierowane do przodu, nie
za duże i niezbyt okrągłe. Oprawa zwarta, nie odsłania czerwieni w kąciku oka.
Szyja
Średniej długości, silna i sucha, bez łałoka.
Grzbiet
Niezbyt długi, lecz bardzo silny. Partia nerkowa szeroka, umięśniona
głęboko aż do słabizny, zawsze lekko wysklepiona i silna, zad lekko opadający.
Ogon
Średniej długości, sięgający prawie do stawu skokowego, nie za nisko
osadzony, u nasady szerszy, ku końcowi smuklejszy, noszony poziomo lub nieco ku
dołowi, od spodu silniej owłosiony, jednakże bez szczotki.
Kończyny przednie
Łopatki skośne z długim
ramieniem. Przednie kończyny silniejsze od tylnych, o silnym kośćcu i
umięśnieniu, lecz nie ciężkie, oglądane z przodu - zupełnie proste, nadgarstek
prosty.
Kończyny tylne
Udo bardzo szerokie i długie, podudzie
stosunkowo długie, ukośne. Śródstopie niezbyt ukośnie ustawione i nie wykręcone
na boki. Kończyny dobrze owłosione, przy czym włos na tylnych krawędziach ud
prawie szorstki.
Łapy
Nie nadmiernie silne, raczej długie i eleganckie, o dobrze zwartych,
wysklepionych palcach. Pazury dobrze rozwinięte, czarne lub koloru rogu. Opuszki
średnio czarne, szorstkie i odporne.
Skóra
Silna, ściśle przylegająca do ciała.
Szata
Sierść gęsta, gładko przylegająca, umiarkowanie szorstka z
niewielkim połyskiem. Delikatniejsza na głowie i uszach, dłuższa i bardziej
szorstka na brzuchu, kończynach i ogonie.
Umaszczenie
Soczysta czerwień, czerwień jelenia,
czerwień brunatna, czerwonożółte, bladożółte do pszenicznego,
czerwonoszare, podpalane i ciemnopręgowane. Zabarwienie na grzbiecie często
bardziej intensywne. Kufa i uszy ciemne. Ogon przeważnie ciemnopręgowany. Jest
dopuszczalna mała, jasna plama na piersi.
Błędy
Budowa krótka, krępa, wysoki kłąb, kończyny zbyt wysokie lub za niskie,
wykrzywione podramię, palce rozwarte i długie, płaskie łapy, wykręcone na
zewnątrz. Grzbiet łękowaty, partia nerkowa słaba, zad krótki lub silnie ścięty.
Opracowano na podstawie : FRANKIEWICZ Edward, 1989. „Grupa V-psy gończe na grubą zwierzynę i posokowce” w „Psy rasowe w Polsce”. Wydawnictwo Akcydensowe, Warszawa
![]()
|
O POSOKOWCACH |
PORADY HODOWLANE |
![]() GALERIA |
KLUB MIŁOŚNIKÓW POSOKOWCÓW |
ANTYPORADNIK DOBREGO WYCHOWANIA PSA |
![]() FORUM DYSKUSYJNE |
![]() INNE PSIAKI |
LINKI |
KSIĘGA GOŚCI |
STRONA GŁÓWNA |
Copyright © by Patrycja Wolińska 2001 - 2012

Ostatnia aktualizacja: 14.01.2012
Przenoszenie w całości lub we fragmentach na inne strony WWW materiałów zawartych w tym serwisie jest naruszeniem praw autorskich i będzie traktowane jako piractwo. Hiperłącza do tej strony mile widziane.